من تکرار نمیشوم اما یک روز می رسد یک ملافه ی سفید پایان می دهد به من به شیطنت هایم به بازیگوشی هایم به خنده های بلندم روزی که همه با دیـدن عکسم بغض می کنند و می گویند: دیـوانه دلمان برای شوخی هایت تنگ شد

فصل پاییزی من که میرسه فصل اندوه سفر سرمیرسه تو سکوت خسته باور من سایه ام فکر جدایی میکنه شاخه سرد وجودم نمیخواد رگ بیداری لحضه هام باشه نفسم در نمیاد به چشم خواب نمیاد دل من تو رو میخواد چشم من گریه میخواد نفسم در نمیاد به چشم خواب نمیاد دل من تو رو میخواد چشم من گریه میخواد